آیا می توان لنز را از کسی قرض گرفت یا به کسی داد؟

این سوال شاید ساده به نظر برسد، اما از آن سوال هایی است که جوابش باید خیلی قاطع باشد. چون بعضی رفتارها در استفاده از لنز اصلا نباید خاکستری و دوپهلو توضیح داده شوند. قرض دادن یا قرض گرفتن لنز، یکی از همان موارد است. خیلی وقت ها این اتفاق در موقعیت های کاملا روزمره رخ میدهد؛ مثلا دو نفر میخواهند رنگ یک لنز را امتحان کنند، یا کسی فقط برای چند ساعت در یک مهمانی میخواهد از لنز دوستش استفاده کند. ظاهر ماجرا خیلی بی خطر به نظر میرسد، اما واقعیت چیز دیگری است.

جواب درست و مستقیم این است:
نه، لنز را نباید از کسی قرض گرفت و نباید هم به کسی داد.

لنز یک وسیله شخصی و کاملا مرتبط با سلامت چشم است. این موضوع فقط به شماره دار بودن یا نبودن لنز ربط ندارد. حتی لنز رنگی بدون نمره هم چیزی نیست که بین دو نفر دست به دست شود. منابع معتبر آموزشی هم به طور روشن تاکید میکنند که لنز تماسی وسیله ای کاملا شخصی است و نباید مشترک استفاده شود.

چرا قرض گرفتن لنز اشتباه است؟

چون لنز مستقیما با سطح چشم در تماس است. وقتی یک لنز برای یک نفر استفاده شده، دیگر فقط «یک لنز تمیز ظاهری» نیست. آن لنز با چشم، اشک، سطح پلک و شرایط همان فرد در تماس بوده است. بنابراین انتقال آن به چشم شخص دیگر، از نظر بهداشت و ایمنی اصلا انتخاب درستی نیست.

خیلی ها فکر میکنند اگر لنز را با محلول بشویند، دیگر مسئله ای نیست. اما این طرز فکر، اشتباه اصلی را پنهان میکند. مسئله فقط تمیز کردن ظاهری نیست. مسئله این است که لنز از اول برای استفاده مشترک طراحی نشده و ماهیت آن شخصی است.

آیا اگر فقط برای چند دقیقه باشد هم اشکال دارد؟

بله. این هم یکی از همان جمله هایی است که زیاد شنیده می شود: «فقط برای چند دقیقه امتحان کردم.»

اما مدت کوتاه، اصل اشتباه را از بین نمیبرد. خیلی از رفتارهای نادرست وقتی خطرناک تر میشوند که با عبارت «فقط یک بار» یا «فقط چند دقیقه» توجیه میشوند. در حالی که در مورد لنز، اصل ماجرا همچنان پابرجاست: لنز شخصی است و نباید بین افراد جابه جا شود.

آیا این موضوع فقط درباره لنز طبی صدق میکند؟

نه. درباره همه لنزها صدق میکند:

  • لنز طبی
  • لنز رنگی
  • لنز بدون نمره
  • لنز مناسب آستیگمات
  • هر نوع لنز تماسی دیگر

خیلی از افراد چون لنز رنگی را بیشتر یک وسیله زیبایی میبینند، نسبت به شخصی بودن آن بی دقت تر میشوند. در حالی که از نظر چشم، لنز رنگی هم همان قدر شخصی و حساس است که لنز طبی.

چرا بعضی ها این کار را عادی می دانند؟

چون لنز رنگی در ذهن بعضی افراد شبیه وسایل آرایشی جا افتاده است. مثلا همان طور که ممکن است کسی رژ لب یا اکسسوری دوستش را امتحان کند، فکر میکند امتحان کردن لنز هم چیز خاصی نیست. اما این مقایسه از اساس اشتباه است. لنز روی سطح داخلی و حساس چشم قرار میگیرد، نه روی یک بخش بیرونی و کم خطرتر.

وقتی این تفاوت در ذهن کاربر روشن نباشد، طبیعی است که اشتباه را جدی نگیرد.

آیا اگر لنز خیلی گران باشد یا فقط یک بار استفاده شده باشد، باز هم نباید مشترک شود؟

بله، باز هم نباید. قیمت لنز، نو بودن ظاهری آن، یا کم استفاده شدنش، هیچ کدام اصل موضوع را عوض نمیکند. لنز حتی اگر فقط یک بار توسط یک نفر استفاده شده باشد، دیگر یک وسیله شخصی است و نباید به چشم فرد دیگری منتقل شود.

یک قانون ساده و مهم

در مورد لنز، این قانون را باید همیشه به خاطر سپرد:

لنز مثل مسواک است، نه مثل اکسسوری.

یعنی چیزی است که به صورت شخصی استفاده می شود و اشتراکی بودن در آن اصلا جایی ندارد.


جمع بندی

لنز را نباید از کسی قرض گرفت و نباید به کسی هم داد. فرقی نمیکند لنز طبی باشد یا رنگی، شماره دار باشد یا بدون نمره، نو به نظر برسد یا فقط یک بار استفاده شده باشد. لنز وسیله ای شخصی و مرتبط با سلامت چشم است و نباید بین افراد مشترک شود. در استفاده از لنز، بعضی اصول باید بدون استثنا رعایت شوند، و شخصی بودن لنز یکی از مهم ترین آنهاست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *